ایمونکلوس

بیماری های مزمن از قبیل بیماری های قلبی- عروقی، سرطان ها، بیماری های اتوایمن، بیماری های تنفسی و دیابت از عمده ترین علل مرگ و میر در چند دهه ی اخیر در جهان می باشند.

شیوع این بیماری های رو به افزایش تا جایی است که سازمان بهداشت جهانی سه چهارم از علل مرگ و میر تا سال 2025 را ناشی از بیماری های مزمن معرفی کرده است.

در اکثر موارد شروع بیماری های مزمن ماه ها و حتی سال ها پیش از ظهور علائم در بدن صورت می گیرد. علت این امر وجود تعداد سلولهای تخصصی فروان در هر ارگان بدن است که سبب پنهان ماندن علائم بالینی و یا تغییرات پاتولوژیک و بیوشیمیایی ناشی از بیماری از دید فرد یا پزشک وی می شود.

از آنجاکه روند بیماری های مزمن، در اغلب موارد، کند و تدریجی است؛ با بررسی بیومارکرهای اختصاصی می توان از وجود بیماری در مراحل آغازین و پیش از بروز علائم آگاهی یافت.

ایمونکلوس (آدمک داخلی بدن) یکی از روش هایی ست که امروزه در این زمینه به کار گرفته می شود.

اساس این تشخیص بر این واقعیت استوار است که در بدن انسان در هر دقیقه سلول های پیر در کبد، ریه، پوست و سایر بافت ها با سلول های جدید جایگزین می شوند. با بررسی این بیومارکرها می توان وضعیتی که فرد هنوز" بیمار نیست" را از حالت" دیگر سالم نیست "تمایز داد.